Com5

bir itirafta bulunuyorum.can sikintisindan bir kiza sarmistim gecen sene.daha sonra garip bir olay sonucu onun bir arkadasiyla cikmaya baslayinca aramiz sogudu ama irtibati tamamen koparmadik.sonra bu kizdan ayrilinca eski “dostumu” tekrar hatirlayiverdim.daha dogrusu kendisi hatirlatti.tabi eskisinden daha ziyade bir can sikintisiyla buna metresim olmayi teklif ettim.kabul etmedi ama muamma cevap verdi ve bir muddet ne aradi ne sordu.bu sirada yeni bir kizla yine kazara tanistim ama iyice baglandim ve isi baya bir ciddiye bindirip ailesiyle de gorustum ve yuzuk taktik.ama eski “dost”umu unuturmuyum hic…sevgi baska sevismek baska dimi…neyse hormonlarimin basima vurdugu bir sirada tekrar eski teklifimi yeniledim ama bu sefer ustu kapali bir sekilde kabul etti.hemen onu taniyan bir arkadasimla paylastim durumu.inanamadi ve beni sarsan olayi aktardi bana.”eski dost”um kapanmis.yani turbanli artik.ama benim haberim yoktu.neden soylemedi ki kendisi bunu…kendini evlilige hazirliyor olmali diye dusundum ve su an ona boyle bir teklifte bulundugum icin 1,o da kapanmasina ragmen kabul ettigi icin 1000 pismanim.hormonlarim hala “bu kizi becer!” , vicdanimsa “git kendini becer!” diyor…benim gibi dangalagin yerinde bir baskasi,kizin yerinde de benim kardesim olabilirdi.tabiki o dangalagi yakaladigim yerde milletin ortasinda ibreti alem olsun diye becerirdim.ama bu durumda…